امروز: یکشنبه ۲۷-آبان-۱۳۹۷ / الأحد 10-ربيع أول-1440 / Sunday 2018-November-18

مناسبت روز
پیام روز :

بخش اول: شناخت دستگاه تنفسی و روش صحیح تنفس دیافراگمی

بخش اول: شناخت دستگاه تنفسی و روش صحیح تنفس دیافراگمی

فصل اول: سلفژ و صداسازی

  • بخش اول: شناخت دستگاه تنفسی  و روش صحیح تنفس دیافراگمی   

(تنفّس منبع تامین انرژی برای تولید صدا است)

 

  • بینی و وظایف آن :
  • تصفیه هوا قبل از رسیدن به حنجره و ریه ها.
  • فیلتر کردن هوای ورودی و به دام انداختن ذراتی حتی به کوچکی گرده گیاهان.
  • مرطوب کردن هوا به منظور جلوگیری از خشکی سطح پوشاننده حلق و حنجره داخل تراشه نایژه ها و ریه.
  • گرم کردن هوای ورودی و رساندن دمای آن به درجه حرارت بدن قبل از رسیدن به ریه.
  • اگر می خواهید حنجره سالم و کارآمدی داشته باشید، از بینی تان مراقبت کرده و چنانچه انحراف بینی، پلیپ یا سینوزیت دارید با یک پزشک متخصص گوش و حلق و بینی مشورت کنید.
  • نای:

لوله ای که از طریق آن هوا وارد ریه ها می شود ( خرخره )،  ساختمان نای از غضروف هایی به شکل حلقه ناقص تشکیل شده و در ورودی ریه به دو شاخه راست و چپ تقسیم می شود که به این شاخه ها برونش یا نایژه گفته می شود.

  • نایژه:

نایژه ها در داخل ریه ها به شاخه های کوچکتری به نام نایژک  (برونشیول) تقسیم می شوند،  نایژک ها در ریه ها به حفره های هوایی کوچکی به نام آلوئول ختم می شوند.

  • کیسه هوایی یا آلوئول تنفسی:

انتهایی ترین بخش دستگاه تنفسی و بخشی از پارانشیم شش است ، کیسه هوایی در واقع محل اصلی مبادله گازهای هوای تنفسی  با گازهای خون است و تنها در پستانداران وجود دارد.

 

  • ریه ها:

ریه ها حیاتی ترین جزء سیستم تنفسی انسان هستند، آنها در دو طرف قلب قرار گرفته اند و مسئول حمل اکسیژن از اتمسفر به خون و انتشار دی اکسید کربن از خون به اتمسفر می باشند.

  • دیافراگم:

پرده دیافراگم لایه ای از ماهیچه و به شکل گنبد  می باشد که زیر شش ها واقع شده و تنها عضله غیرارادی بدن است که به دنده های انتهایی و مهره ها می چسبد و بین قفسه سینه و محوطه شکم قرار دارد، انقباض این عضله نقش مهمّی در انجام غیرارادی تنفس دارد، این عضله مهم ترین عضله تنفّسی است و درصورت ضربه محکم به این بخش امکان قطع تنفّس وجود دارد، کار دیافراگم ایجاد فشار منفی برای کشیدن هوا به داخل ریه هاست.

  • نکته :

توجه داشته باشید که سلامت اندام هایی مثل فک، دهان، زبان، دندان ها، لب ها و … نقش بسزایی در کیفیت صدای شما خواهد داشت ؛ در واقع تارهای صوتی و حنجره وظیفه تولید صدای اولیه را بر عهده دارند و صداهای اصلی در فضای دهان شکل می گیرند مثلاً شما بدون استفاده از لب قادر به ادای حرف (م) یا (ب) نیستید ؛ همین طور بدون استفاده از زبان و سقف دهان نمی توانید (ل) را اداء نمائید ؛ بدون در نظر گرفتن دندان های جلو ادای حرف (ز) غیر ممکن است.

 

تنفس چگونه انجام می شود؟  

  • به مجموع دو عمل فرو بردن هوا به داخل دستگاه تنفسی (دَم) و سپس خارج کردن هوا  (بازدم)  که هدف آن رساندن  اکسیژن به خون و خارج نمودن دی اکسید کربن از خون است عمل تنفّس می گویند.
  • فرآیند تنفس بطور طبیعی هنگامی آغاز می شود که مغز پیامی را به دستگاه تنفّسی ارسال می کند با این مضمون که بدن نیاز به اکسیژن دارد، در نتیجه پرده دیافراگم به شش ها کمک می کند تا عمل تنفّس یا باز و بسته شدن آنها انجام شود.

 

تنفس صحیح چگونه است؟  

  • از آنجا که عمل بازدم تارهای صوتی ما را مرتعش کرده و باعث تولید صدا می شود لذا تنفّس صحیح و آگاهی از آن در امر خواندن از اهمیت بالایی برخوردار است، برای انجام تنفّس صحیح باید از ماهیچه های ناحیه پایین شکم بهره بگیریم و اجازه بدهیم صدا ، قدرت ، چابکی ، صافی و عالی بودنش را از این ناحیه بگیرد تا هنگام خواندن  فشاری  به گلو یا حنجره وارد نشود ، این فرایند باعث می شود که صدا بصورت واقعی و شفاف تولید گردد، زیرا ماهیچه های شکم نسبت به گلو بزرگتر و قوی ترند، پس باید اجازه دهیم کار تولید صدا از آن ناحیه صورت گیرد تا اساساً حالت خواندن با روش طبیعی نفس کشیدن حفظ و مشاهده شود، هر چند که نفس گیری در قسمت سینه نیز انجام می شود ، ناگفته نماند که اندام های تنفّسی شما می دانند چه کار کنند فقط باید راحت و بدون  عصبیت و با آگاهی از عملکردشان همکاری لازم را با آنها به عمل آورد،یک عمل دم یا نفس گیری عمیق مثل آه کشیدن باید ماهیچه های شکمی را فعال کند و در مقابل آن عمل بازدم است.
  • افرادی که از سینه تنفّس می کنند، در هر دقیقه تعداد نفس های بیشتری می کشند و در نتیجه اکسیژن کمتری دریافت کرده و مواد زائد کمتری دفع می کنند، تنفّس سینه ای ناکافی است و مستلزم دم و بازدم بیشتری در هر دقیقه است که قلب را هم مجبور می کند تا شدیدتر کار کند، در نتیجه فشار خون بالاتر رفته و سیستم عصبی به حالت هشدار در می آید.
  • هنگام نفس کشیدنِ صحیح پرده دیافراگم پایین می آید و ماهیچه هایی که در دور تا دور دنده های قفسه سینه هستند باعث می شوند قفسه بالا آمده  و حجم آن بیشتر شود، باز شدن قفسه سینه و افزایش فضای آن موجب ایجاد خلأ و در نتیجه مکش در شش ها و پر شدن آنها از هوا می شود تا عمل دم صورت گیرد، متعاقب این عمل (در هنگام بازدم ) دیافراگم به وضعیت عادی خودش برمی گردد  یعنی بالا آمده و ماهیچه های دور دنده ها وضعیت آرام یافته و شل می شوند و این فرآیند به خروج هوا از داخل شش ها کمک می کند.
  • خوشبختانه مجموع اعمال گفته شده غیر ارادی انجام می شوند و در اختیار انسان نیست وگرنه همیشه باید بفکر نفس کشیدن باشیم.
  • تنفّس عمیق و موثّر باید راه خود را تا پایین و به سمت شکم پیش ببرد، شکم به سمت جلو، پهلوها و حتی به سمت مهره ها ی لگن منبسط می شود ( شکم بالا می آید ) حرکت های ناشی از تنفّس را می توان از پایین تا حدود لگن و از بالا در قسمت نوک ریه ها حس کرد، بدن در این حالت با هر نفس اکسیژن بیشتری جذب و مواد زائد بیشتری دفع می کند، پس تنها از قفسه سینه نفس نکشید.
  • آنچه در یک تنفّس درست اهمّیت دارد حرکت شکم و دیافراگم است.

 در تنفس صحیح، دیافراگم می تواند به راحتی بسوی پایین حرکت کند و هوا را به داخل ریه ها بکشاند  بعد از باز شدن شکم، قفسه سینه نیز کمی باز شده و چرخه تنفس کامل می گردد ، در هنگام بازدم نیز مجدداً شکم به داخل جمع می شود و با هُل دادن دیافراگم به سمت بالا هوا را خارج می کند.

  • یکی از راه های اطّلاع از تنفّس صحیح ، نگاه کردن به تنفس نوزادان و کودکان است، بچه ها وقتی نفس می کشند به هنگام عمل دم شکمشان بالا می آید و گرد می شود عضلات شکم کودک نرم است به طوری که هوا می تواند براحتی به عمق ریه ها ی او برسد امّا در تنفّس بزرگسالان عکس این عمل مشاهده می شود که نادرست است. اغلب بزرگسالان هنگام دَم، شکمشان را سفت می کنند و فقط سینه آنها بالا می آید که در این حالت شکم مانع از پر شدن ریه ها از هوا می شود.
  • این مهم است که گلو در جریان رفت و برگشت هوا راحت و بی فشار باشد، اگر کسی گرفتگی یا سختی در ناحیه گلو احساس کند در واقع نشان می دهد که هوا به راحتی در بین اندام های تنفّسی جریان ندارد در نتیجه موجب اخلال در خواندن خواهد شد.
  • تلاش برای کنترل ماهیچه های تنفسی بر تارهای صوتی اثر می گذارد و نیز تنش بیش از حد در اندام ها که باعث التهاب آنها می گردد مضرّ و نامطلوب است در حالیکه این اعضاء بطور طبیعی کار خود را انجام می دهند .
  • وارد کردن مقدار زیادی از هوا به داخل شش ها کمکی به خواندن نمی کند بلکه موجب تنش در گلو و ناحیه شکم می شود پس هوا را کم کم دریافت کنید و نگران ناکافی بودن آن نباشید البتّه بدیهی است که قوی و پر حجم خواندن یا ادای تعداد بیشتری از جملات یا آیات قرآن با یک نفس احتیاج به هواگیری زیادتری دارد و بالعکس.

یعنی بر اساس تمرینات زیاد و کسب تجربه بدانید که مثلاً برای خواندن یک مصرع چقدر هوا نیاز دارید، حالا اگر مصرع شعر شما شش کلمه است و شما دریافته اید که برای این تعداد کلمه چقدر هوا نیاز دارید باید به اندازه هفت کلمه هوا بگیرید تا در کشش ها و تحریرها کم نیاورید.

  • این نکته را در نظر داشته باشید که همیشه مقداری هوا در شش ها موجود است و غالب آن را دی اکسید کربن تشکیل می دهد پس به خصوص در تمرینات قبل از انجام دَم، هوای باقیمانده در ریه ها را تخلیه و سپس اقدام به نفس گیری کنید.
  • جدیدترین و بهترین فرمول تنفسی فرمول ( ۲ ۴ ۱ ) میباشد، یعنی اگر شما تا یک شماره دم عمیق می کشید، چهار برابر آن هوا را در ریه نگه دارید و دو برابر آن، یعنی نصف زمان نگهداری، هوا را از ریه ها خارج کنید. می توانید نفس را با انگشت شمارش کنید و یا این که در ذهن خود بشمارید هر شماره لزوماً معادل یک ثانیه نیست به آرامی و هر طور که دوست دارید یک ریتم شمارش را در نظر بگیرید و برای خود بشمارید، درشبانه روز دست کم سه بار و هر بار ده مرتبه تنفس (۲ ۴ ۱ ) را با همه شرایط لازم برای یک تنفّس صحیح و عمیق انجام دهید.

 

آموزش تخصصی مداحی فکور

استاد فکور(تماس) : ۰۹۱۹۱۰۵۳۹۶۶

amoozeshe_maddahi_fakoor

بازدید: 89

  1. سید حسن

    سلام . خدا قوت سرباز امام زمان …

نظر خود را بگذارید .

کلیه حقوق و مطالب و سبک و اشعار درج شده مربوط به سایت درگاه روضه نشینان می باشد، و نشر آن با ذکر منبع بلامانع می باشد.

طراحی شده توسط حمیدرضا کافی آبادی
هاستمیزبانی شده توسط هاست آپ وب